QnA no24 – The Rockin Dead

//QnA no24 – The Rockin Dead

QnA no24 – The Rockin Dead

Στις 7 Μαρτίου 2016, έσκασε ένα μουσικό κομμάτι στο LC που το περιμέναμε ότι θα ήταν καλό, μα με τη Λένα πάθαμε πλάκα με το πόσο δυνατό ήταν! Το she kicks and rocks ήταν και είναι ένα από τα κομμάτια που έχω ‘’λιώσει’’, εφόσον όποτε είναι να πάρω κάποιο ρίσκο με το πρότζεκτ, το ακούω για να με εμψυχώσει!

Ροκ, με την οπτική του στόκερ Δουράντη στους στίχους, δε θα μπορούσε να μην είναι το ‘’χαλί’’ για το τρέηλερ, μιας που σκεφτόμουν ότι ο ‘’φακός της κάμερας’’ είναι το ‘’μάτι του Ανδρόνικου’’…

Μιας που το έχετε νωπό ακόμα στο νου σας, όσοι είδατε το τρέηλερ, κάτσαμε με τον Κώστα και την Άννα, τον δημιουργικό πυρήνα των Rockin Dead, για ένα qna που απόλαυσα ιδιαίτερα…

Ώρα να το απολαύσετε κι εσείς!!!

***

1) Πότε ανακαλύψατε το πάθος σας για την μουσική και αποφασίσατε από ‘’παθητικοί ακροατές’’ να αναλάβετε ενεργό ρόλο με τη δημιουργία της;

Κώστας: Βασικά άκουγα μουσική από πολύ μικρός και συνειδητοποιημένα από 7 χρονών άρχισα να ακούω Rock και Metal. Κάθε πρωί θυμάμαι απαραίτητη προϋπόθεση για να πάω σχολείο χωρίς να δημιουργώ ιδιαίτερο θέμα στους γονείς μου ήταν να παίζει στο κασετόφωνο του αυτοκινήτου το Apetite For Destruction των Guns N Roses που μόλις είχε κυκλοφορήσει και μου το είχε αντιγράψει σε κασέτα ο μεγαλύτερος αδερφός ενός φίλου μου…

Η μετάβαση από απλός ακροατής σε δημιουργός άρχισε να γίνεται στα 11 μου, όταν άρχισα να γράφω τους πρώτους μου στίχους. Θυμάμαι μόλις είχα δει το Terminator 2 – Judgment Day και η ταινία αυτή μου είχε δημιουργήσει έντονους προβληματισμούς σχετικά με την ανθρωπότητα και τα ρομπότ, και έτσι έγραψα τους πρώτους μου στίχους. Παραθέτω απόσπασμα από το πρώτο couplet για να γελάσουμε…

Born from a mistake of technology,

Α genius’s mind inspiration

The want the worlds domination

The humankind extermination

Από κει και έπειτα άρχισα να “συνθέτω” (λέμε τώρα) μουσική σε αρμόνιο και να γρατζουνάω μια παιδική κιθάρα με 4 χορδές μέχρι να βγαίνει ένας ήχος που να θυμίζει το riff του Fear Of The Dark…

Τα πρώτα “ολοκληρωμένα” τραγούδια ήρθαν με την εφηβεία και γράφτηκαν από τα 17 μου και μετά…

Anna: Στην εφηβεία ανακάλυψα το πάθος μου με την μουσική. Χόρευα ατελείωτες ώρες ακούγοντας Nirvana, Tool, Metallica, Deftones, κλπ. Αυτό γινόταν σχεδόν κάθε μέρα από την ηλικία 11 και μετά. Αρχικά το όνειρο μου ήταν να μάθω κιθάρα. Όταν γυρίσαμε Ελλάδα από την Αμερική μου ήταν αδύνατον να βρω καθηγητή κιθάρας που να μου ταιριάζει. Η απόφαση να μπω η ίδια σε μπάντα και να δοκιμάσω την τύχη μου στην μουσική έγινε πέντε χρόνια εφόσον είχα τελειώσει τις σπουδές μου στο κολέγιο με πτυχίο μουσικής. Μία φίλη μου είπε «Αν θες να ακολουθήσω εγώ τα όνειρα μου, κοίτα να το κάνεις και εσύ». Έτσι ξεκίνησα στα 25 μου σε cover μπάντες, μέχρι που με τους The Rockin’ Dead ήρθα και έδεσα για τα καλά…

2) Κώστα, οι στίχοι των The Rockin’ Dead αποπνέουν μία έντονη αίσθηση από Americana. Γνωρίζεις ότι κι εγώ λατρεύω την αμερικάνικη κουλτούρα, μα δεν θεωρείς ότι είναι ρίσκο όταν το πρωταρχικό κοινό σου είναι ελληνικό;

Παρότι γράφω στίχους και στα Ελληνικά αλλά και στα Γαλλικά για άλλους καλλιτέχνες, προτιμώ τον Αγγλικό στίχο. Αισθάνομαι ότι υπάρχει μεγαλύτερη ευελιξία έκφρασης και κυρίως όσον αφορά την θεματική. Φυσικά αυτό έχει να κάνει με τις επιρροές, τα ακούσματα και τις παραστάσεις που είχα και που ήταν ανέκαθεν από το εξωτερικό.

Από κει και πέρα, νομίζω ότι το κοινό που ακούει αγγλόφωνη μουσική στην Ελλάδα ολοένα και αυξάνεται, δεν είναι τυχαίο μάλιστα που η underground σκηνή απαριθμεί πλέον αμέτρητα συγκροτήματα (σε μια χώρα με μηδενική προοπτική). Στόχος μας δεν είναι μόνο η Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό και νομίζω ότι αυτό είναι μονόδρομος αν θέλει να καταφέρει κάποιος να κάνει κάτι ουσιαστικό. Γενικά όμως ποτέ δεν μπήκα σε αυτή την λογική που αναφέρεις… κάνω αυτό που μου αρέσει ώστε να αισθάνομαι εγώ καλά και… σε όσους αρέσει, άλλωστε όλα τα μεγάλα συγκροτήματα κάπως έτσι ξεκίνησαν – ξεχώρισαν επειδή ήταν αυθεντικοί, είχαν ελεύθερο τρόπο έκφρασης και ήταν αποφασισμένοι διαμορφώσουν την μουσική και το μέλλον τους όπως αυτοί θέλανε.

Νομίζω ότι όλοι οι σοβαροί καλλιτέχνες έτσι σκέφτονται, αν ήταν αλλιώς, τότε και εσύ δεν θα έγραφες Dark Fantasy αλλά Άρλεκιν…

3) Άννα, μεγάλωσες στην Αμερική και η μπάντα εκπνέει μία ατμόσφαιρα από ροκ Americana, όπως ρώτησα και τον Κώστα. Το ροκ όπως το γνωρίζουμε διαμορφώθηκε κυρίως από την Αμερική και τη Μεγάλη Βρετανία. Πώς σε κάνει να νιώθεις, το γεγονός ότι συμμετέχεις σε μία ελληνική μπάντα, που θα μπορούσε εύκολα να είναι αμερικάνικη;

Ισχύει ότι έχουμε μεγάλη επιρροή από την Αμερικάνικη σκηνή. Φαίνεται από τα ραπ ροκ στοιχεία που έχουμε σε κάποια κομμάτια, από τον τρόπο ερμηνείας μας στα τραγούδια, τους στίχους και την μουσική την ίδια. Επειδή το έζησα όσο ήμουν Αμερική, μου είναι πολύ οικείο. Με ευχαριστεί που βρήκα και άλλα άτομα που έχουν παρόμοια ακούσματα και γουστάρουν να παίζουν τέτοια μουσική. Νιώθω ότι θα ταιριάζαμε πολύ στα FM της Αμερικής…

4) Κώστα, ο τρόπος που γράφεις κυρίως είναι το storytelling στα καλύτερά του! Κάποια κομμάτια σου όμως είναι πιο ελεύθερα σε δομή και σε νόημα. Ποιο από τα δύο προτιμάς; Τη γραμμικότητα της αφήγησης ή την πιο ποιητική προσέγγιση μέσω των στίχων σου;

Σε ευχαριστώ πολύ Γιώργο! Γενικά θέλω οι στίχοι να δημιουργούν άμεσα εικόνες και παραστάσεις, να διεγείρουν συναισθήματα, να δημιουργούν ένταση, να αγγίζουν ψυχές και να ταξιδεύουν τον ακροατή. Εγώ έτσι αντιλαμβάνομαι την μουσική όταν την ακούω και αυτό αντίστοιχα προσπαθώ να δημιουργώ και να αποδίδω.

Προτιμώ την αφήγηση και θεωρώ ότι όταν υπάρχει ένα story, έστω υποτυπώδες, ένα τραγούδι αποκτά άλλη δυναμική. Νομίζω ότι για αυτό πάντα προτιμούσα τους Maiden από τους Metallica.

Η πορεία που θα ακολουθήσω εξαρτάται από την ιδέα και το είδος του τραγουδιού που θέλω να γράψω και το μήνυμα ή το συναίσθημα που θέλω να αποδώσω. Είναι τελείως διαφορετικό το να γράψεις ένα New Rock / Rap τραγούδι, μια λυρική rock μπαλάντα, ένα τραγούδι με φωνητικό ντουέτο, ένα έπος, κλπ.

Πέρα όμως από ταλέντο, έμπνευση και καλή γνώση της γλώσσας χρειάζονται και άλλα πολλά, και γενικά η συγγραφή καλών στίχων δεν είναι απλή υπόθεση όπως νομίζουν πολλοί. Είναι όπως ακριβώς και η συγγραφή ενός βιβλίου, πάρα πολλοί γράφουν, λίγοι γράφουν καλά και ελάχιστοι ξεχωρίζουν γιατί έχουν πραγματικό ταλέντο – ας μην ρίχνουμε το φταίξιμο πάντα σε εξωγενείς παράγοντες.

5) Άννα, Ερμηνευτικά, ποιες θα έλεγες ότι είναι οι μεγαλύτερες επιρροές σου;

Αυτό που πάντα με ελκύει και με συγκινεί όταν ακούω μουσική, ότι είδος και να είναι, είναι το πόσο συναίσθημα βγάζει η φωνή του τραγουδιστή. Τραγουδιστές που έχω πολύ ψηλά, που πέρα από ταλέντο έχουν αυτό το στοιχείο, είναι οι Jeff Buckley, Ashe O’Hara (Tesseract, Voices From the Fuselage), Dan Tompkins (Skyharbor, Tesseract, White Moth Black Butterfly), Chino Moreno (Deftones, Team Sleep, Palms, Crosses), Maynard James Keenan (Tool, A Perfect Circle, Pucifer), Kurt Cobain (NIRVANA), Lauryn Hill, Scooter Ward (Cold), Kwabs, Beth Gibbons (Portishead), Eddie Vedder (Pearl Jam), Thom Yorke (Radiohead), Sade, Dustin Kensrue (Thrice), The Weeknd, Tracy Chapman, Jacob Banks, Tania (Universe217), Layne Staley (Alice In Chains), Aaron Lewis (Staind), Sam Smith, Jonas Renkse (Katatonia), Hannah Reid (London Grammar),. Just off the top of my head… νομίζω αρκετό διάβασμα σου άφησα για τώρα.

6) Το γκεστ σας ήταν ένα κομμάτι που όχι μόνο με εξέπληξε με το πόσο ‘’πιασάρικο’’ είναι και πόσο εύκολα σου κολλάει, μα κυρίως ως αναφορά τους στίχους Κώστα! Είναι λες και όσα είχα γράψει τα προσέγγισες σαν έρευνα για να τα βάλεις σε στίχους! Η πιστότητά σου στην διαστρεβλωμένη σκέψη του χαρακτήρα του Ανδρόνικου Δουράντη και η τοποθέτηση αυτών των σκέψεων σε ομοιοκαταληξία, όχι μόνο με συγκίνησε, μα ομολογώ, ότι πριν γίνει κάτι σημαντικό με την σελίδα, αυτό το κομμάτι ακούω για να γεμίσω ενθουσιασμό και ενέργεια! Πες μας λίγο για το state of mind που μπήκες για να το γράψεις…

Κώστας: Όταν άρχισα να διαβάζω στο Blog σου την Lenore, πραγματικά δυσκολευόμουν να ξεκολλήσω και όσο προχώραγα την ανάγνωση γεννιόντουσαν συνέχεια ιδέες… Ο Δουράντης φυσικά μου μίλησε κατευθείαν!

Ποιο συγκεκριμένα είχα ξεκινήσει την ανάγνωση του δεύτερου κεφαλαίου και κάποια hints στην αρχή για τον χαρακτήρα του Δουράντη άρχισαν να μου κινούν το ενδιαφέρον – μετά από λίγο, η περιγραφή ήταν τέτοια που ήταν σαν να παρακολουθούσα και εγώ μέσα από τα μάτια του τις ειδήσεις στην τηλεόραση που μιλάγανε για την επιστροφή της Lenore …

«Μπράβο κορίτσι μου, καιρός ήταν να παρατήσεις τον καμβά. Δεν ξέρεις πόσο σε περιόριζε…» ψιθύρισε ο Δουράντης… Ήταν σαν να το λέγαμε ταυτόχρονα, και αυτό ήταν! Είχα μπει στο πετσί, αυτός στο δικό μου, ποιος ξέρει… και είχα αρχίσει να στήνω στο μυαλό μου τη δομή του τραγουδιού

Δεν ήθελα όμως να ξεφύγω από τον κύριο χαρακτήρα του βιβλίου που είναι η Lenore και για αυτό το τραγούδι ονομάστηκε She Kicks & Rocks αν και κατά βάσει το story παρουσιάζει την αρρωστημένη σχέση της με τον Δουράντη κυρίως μέσα από την οπτική του τελευταίου…

7) Άννα, σου έχω πει και από κοντά, ότι έπειτα από το ‘’she kicks and rocks’’, έχεις γίνει επίσημα η φωνή της Λενόρ μου στο κεφάλι μου… Η ερμηνεία σου ήταν εξαιρετική και έστειλε ανατριχίλες σε όλο μου το είναι! Πες μου τι θυμάσαι εσύ όταν είδες τους στίχους και όταν μπήκες για να το ηχογραφήσεις…

Άννα: Καταρχάς θέλω να πω πόσο με τιμάς με αυτό που λες. Σε ευχαριστώ ειλικρινά! Το να έχω την ευκαιρία να ερμηνεύσω τέτοιο χαρακτήρα ήταν πραγματικά ξεχωριστή εμπειρία για μένα. Πάντα με την καθοδήγηση του Κώστα, γιατί ήταν και η πρώτη μου εμπειρία στην ηχογράφηση, πρέπει να πω ότι μπήκα στο ρόλο που εσύ έχεις δημιουργήσει, την Λενόρ… ότι και να πω για την συγκεκριμένη είναι λίγο… Θυμάμαι κυρίως ότι αισθάνθηκα πως έπρεπε να δείξω τον απίστευτο δυναμισμό που έχει σαν γυναίκα και την καλλιτεχνική τρέλα που έχει έμφυτη. Μπορώ να πω πως μου έδωσε περισσότερη αυτοπεποίθηση στο στούντιο αυτός ο ρόλος! Οι στίχοι μου έδωσαν την ευκαιρία να βγάλω ένα πιο αλλόκοτο κομμάτι του εαυτού μου… Θα το έκανα ξανά, άνετα!

8) Κώστα, η ερμηνεία σου είναι αρκετά ιδιαίτερη… Αποπνέει κάτι το badass δίχως ιδιαίτερο κόπο… Ποιες είναι οι επιρροές σου, όχι στιχουργικά πια, μα ερμηνευτικά;

Γενικά θέλουμε τα τραγούδια των The Rockin’ Dead να βγάζουν attitude! Μου αρέσει αυτό το στυλ, είναι κάτι που μπορώ να υποστηρίζω καλά και μου βγαίνει αυθόρμητα – επειδή φυσικά είμαι παρά πολύ bad ass! Σαν τον Δουράντη…

Ερμηνευτικά μου αρέσουν στοιχεία από καλλιτέχνες, όπως ο Axl Rose, ο James Hetfield, ο Marilyn Manson, o Ville Valo, ο Kid Rock, Scott Weiland και Leonard Cohen… Είπες ερμηνευτικά, όχι μόνο φωνητικά…

9) Άννα, ποια θεωρείς τα δυνατά και ποια τα αδύνατα στοιχεία σου; Σε ποια πράγματα που φέρνεις στη μπάντα νιώθεις 100% άνετη και σίγουρη και σε ποια θα ήθελες να βελτιωθείς;

Σίγουρα σαν τραγουδίστρια έχω δρόμο μέχρι να νιώσω 100% άνετη με την φωνή μου (δυναμικές, διάρκεια, σταθερότητα, κλπ.). Να σου πω μάλιστα να γελάσεις, πιο πολύ ντρέπομαι τα παιδιά παρά το κοινό! Είμαι ανάποδη το ξέρω, αλλά έχω το κακό ότι είμαι αρκετά ντροπαλή. Σαν καλλιτέχνης, θέλω κάτι να είναι τέλειο πριν το δείξω σε άλλους και αυτό δεν συμβαίνει εύκολα στη μουσική γιατί πάντα υπάρχει περιθώριο βελτίωσης (είτε σε τεχνικό είτε σε ερμηνευτικό επίπεδο). Κατά τα άλλα νομίζω ότι τα δυνατά μου σημεία είναι η προφορά μου, η χροιά της φωνής μου, και ο τρόπος που κάνω τα τραγούδια δικά μου.

10) Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον των The Rockin’ Dead;

Κώστας: Άμα σου εκμυστηρευτώ εδώ αυτά που έχω στο μυαλό μου, θα μας περάσουν για τρελούς… ξέρω ότι και εσύ έτσι είσαι αλλά καλύτερα να αναφέρω εδώ απλά ότι μέσα στον επόμενο χρόνο σχεδιάζουμε να αναδιοργανωθούμε λίγο, να κάνουμε αρκετές ζωντανές εμφανίσεις, να κυκλοφορήσουμε κάποια ακόμα videos και να ξεκινήσουμε “επισήμως” να γράφουμε τον επόμενο μας δίσκο.

Αυτό που ουσιαστικά θέλουμε να πετύχουμε είναι να αυξήσουμε το κοινό μας (fans, groupies, stalkers, etc…) και να φτάσει η μουσική μας στα αυτιά όσων δεν την έχουν ακούσει ακόμα… Είμαστε σίγουροι ότι θα τους αγγίξει και θα τους συνεπάρει.

Σίγουρα θα ήθελα να κάνουμε κάτι στο μέλλον που να έχει πάλι σχέση με την Lenore και την κόσμο των ψυχοπλάνων που έχεις δημιουργήσει… Έχω σκεφτεί διάφορα, αλλά το κάθε πράγμα στην ώρα του… Patience my friend.

Άννα: Να συνεχίσουμε ακάθεκτοι… Πρακτικά να παρουσιάσουμε νέα βίντεο κλιπ από το δίσκο μας, να ετοιμαστούμε για τα live του χειμώνα, και ταυτόχρονα να δουλέψουμε νέο υλικό.

11) Θα θέλατε να πείτε κάτι, ή να αφήσετε κάποιο μήνυμα για κλείσιμο, για τους ακόλουθους της σελίδας;

Κώστας: Ξέρουμε ότι οι Fans της Lenore είναι πολύ Die Hard και ελπίζουμε ορισμένοι εξ αυτών να γίνουν και Fans των The Rockin’ Dead. Το μαγευτικό ταξίδι στον κόσμο της Lenore μόλις τώρα ξεκινά! Are you ready?

Άννα: Για αρχή, να σε ευχαριστήσω για άλλη μια φορά, για την υποστήριξη σου στη μουσική μας, και την τροφή για δημιουργία που μας δίνει πάντα το blog σου! Στους ακόλουθους της σελίδας θα πω να συνεχίσουμε όλοι προσεχώς να σε παρακολουθούμε στενά, γιατί εκτός από τρομερός νέος συγγραφέας, πάντα μας φυλάς εκπλήξεις, με τις ιστορίες σου που μας ταξιδεύουν μέσα στα πιο απόκρυφα μονοπάτια του μυαλού…

To κομμάτι τους για την Λενόρ μπορείτε να το τσεκάρετε εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=jI2HRHZzpMc

Τους Rockin Dead μπορείτε να τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/rockindeadofficial/

Κι εδώ: https://www.rockindead.com/

Κώστα και Άννα σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας και το πάθος σας για το Λενοράκι μου! Να είστε πάντα υγιείς, δημιουργικοί και ευτυχισμένοι και να δείτε τη μπάντα-δυναμίτη σας να φτάσει στα ύψη που ποθείτε!!!

(17/9/2017)

By | 2018-11-26T10:00:42+00:00 Μάιος 10th, 2018|