QnA no27 – Μάριος Δημητριάδης

/, QnAs/QnA no27 – Μάριος Δημητριάδης

QnA no27 – Μάριος Δημητριάδης

Ο Μάριος Δημητριάδης άργησε να μπει στο ραντάρ μου. Το όνομά του όμως -για όποιον έχει ανοιχτές τις κεραίες του- είναι σίγουρο ότι θα φτάσει στα αυτιά σου, αν αγαπάς την εγχώρια λογοτεχνία τρόμου. Όταν έμαθα ότι έχει και μία ιδιαίτερη αγάπη για την μέταλ, δεν περίμενα να διαβάσω κάτι δικό του για να τον προσεγγίσω… έστειλα σχεδόν αμέσως!

Ήταν αρχές Αυγούστου του 2017, όταν επικοινώνησα μαζί του για πρώτη φορά, και μου έκανε πολύ θετική εντύπωση ο ενθουσιασμός και το ενδιαφέρον του για το όλο αρτ πρότζεκτ του LC και για τη μυθολογία ψυχοπλάνης. Όταν σε απίστευτα σύντομο χρονικό διάστημα διάβασα και το διήγημα που προέκυψε από εκείνη την κουβέντα… Απλά δεν είχα λόγια! Ήταν το πρώτο δείγμα γραφής που είχα από την πένα του και παρά τον μικρό όγκο του κειμένου, ήταν υπεραρκετό, για να με κάνει να τον ακολουθώ έκτοτε σε κάθε εκδοτική του απόπειρα!

Ποιος είναι όμως ο Μάριος Δημητριάδης;

Ο Μάριος Δημητριάδης κατάγεται από τον Ασκό Θεσσαλονίκης και έχει κάνει σπουδές γεωπονίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Εργάζεται στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει μόνιμα με τη σύζυγό του. Διδάσκει κλασική και ηλεκτρική κιθάρα και είναι λάτρης της Heavy metal, των ταξιδιών και των ταινιών τρόμου. Αποτελεί έναν από τους ιδρυτές του φεστιβάλ φαντασίας Fantasmagoria και αρθρογραφεί στη ιστοσελίδα Nyctophilia. Του αρέσουν η λογοτεχνία τρόμου και μυστηρίου.

Αρκετά όμως με τους προλόγους, ας δούμε τι μας είπε…

1) Πότε ξεκίνησε για τα καλά το ταξίδι σου στον κόσμο της συγγραφής; Ποιες ήταν οι βασικότερες επιρροές σου ή οι ‘’λογοτεχνικοί ήρωές’’ σου; Πότε κατάλαβες ότι η συγγραφή είναι κάτι περισσότερο από χόμπι για εσένα αλλά πάθος;

Το ταξίδι μου ξεκίνησε δειλά δειλά τον Φλεβάρη του 2012. Μια ιστορία γύριζε από καιρό στο μυαλό μου αλλά μέχρι τότε δεν είχα σκεφτεί καν να μπω στη διαδικασία να ξεκινήσω να γράφω. Κάπου εκεί άρχισα να τη χτίζω και δεν στο κρύβω ότι πέρασα από πολλά στάδια. Άλλοτε δυσκολευόμουν και άλλοτε δεν ήξερα που ακριβώς ήθελα να καταλήξω με αυτό που έκανα. Δύο χρόνια μετά και μερικούς μήνες πριν την ολοκλήρωσή του, κατάλαβα πια ότι ήταν κάτι που θα κάνω με πάθος για πολύ καιρό ακόμη.

Αυτοί που με επηρέασαν από τα παιδικά μου ακόμη χρόνια ήταν ο Ιούλιος Βερν και ο Stephen King. Στη πορεία διάβασα Clive Barker, Graham Masterton και H.P. Lovecraft και αρκετά αργότερα Thomas Ligotti από τους οποίους επηρεάστηκα αρκετά επίσης. Συνεχίζω παρόλα αυτά να διαβάζω και άλλους συγγραφείς.

2) Τι θυμάσαι ιδιαίτερα από τη συγγραφή του ντεμπούτου σου ‘’Σκοτεινές μέρες’’;

Η ιδέα των Σκοτεινών ημερών ήταν ουσιαστικά αυτό που με ώθησε να ξεκινήσω να γράφω. Θυμάσαι την πρώτη σκηνή του Vanilla Sky; Ο Tom Cruise ξυπνάει και ανακαλύπτει πως στην πόλη του δεν υπάρχει ψυχή. Αρκετά ιντριγκαδόρικο, ε; Αυτή η ιδέα γυρνούσε στο μυαλό μου για καιρό κι έτσι αποφάσισα να φτιάξω, γύρω από αυτήν, κάτι τελείως δικό μου. Εκεί κατάλαβα πόσο όμορφο είναι να φτιάχνεις τους δικούς σου κόσμους και τους δικούς σου ήρωες. Είναι τόσο ανεξάντλητος ο κόσμος της φαντασίας που μπορείς να δημιουργείς ατελείωτα για χρόνια. Χρειάστηκε βέβαια καιρός για να βρω την φόρμα μου αλλά προς το τέλος είχα ενθουσιαστεί τόσο που ανυπομονούσα να ξεκινήσω πάλι κάτι καινούριο.

3)Γνωρίζω ότι αγαπάς ιδιαίτερα τη φόρμα του διηγήματος και αυτό φαίνεται σε όλο του το μεγαλείο στο ‘’Αγκαλιάζοντας το έρεβος’’. Πες μας δυο λόγια για αυτή τη συλλογή.

Μόλις είχα φτάσει στο σημείο να θέλω απεγνωσμένα να γράφω, αποφάσισα να πιαστώ με το διήγημα. Συνήθως συμβαίνει το ανάποδο. Οι συγγραφείς ξεκινούν πρώτα με μικρές ιστορίες και μετά περνάνε στο μυθιστόρημα. Αυτό συνέβη για τον λόγο του ότι είχα και έχω τόση αγάπη για το διήγημα που ήθελα πρώτα να φτάσω στο σημείο να είμαι σίγουρος για την γραφή μου και μετά να ασχοληθώ με αυτό. Το πρώτο βιβλίο τρόμου που διάβασα ήταν η νυχτερινή βάρδια του Stephen King και απ’ ότι φαίνεται με έχει στιγματίσει αρκετά. Το διήγημα είναι κάτι που σου προσφέρει μια άμεση και έντονη συγκίνηση καθώς μέσα σε λίγες σελίδες πρέπει να σου τα δείξει όλα. Δύσκολα θα κάνει κοιλιά, δύσκολα θα πλατειάσει, δύσκολα θα φλυαρήσει.  Τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ. Οπότε σου επιβεβαιώνω λοιπόν ότι έχω ιδιαίτερη αγάπη για το διήγημα.

4)Το γκεστ διήγημά σου ’’Ομιχλώδεις στίχοι’’ –που πλέον βρίσκεται στην ανθολογία ‘’Ημερολόγια Ψυχοπλάνης’’- ήταν ιδιαίτερη έκπληξη για εμένα! Όχι μόνο γιατί ο ψυχοπλάνος σου εκπροσωπεί το αγαπημένο μας είδος μουσικής, μα κυρίως για την ατμόσφαιρα και την αισθητική του! Τι θυμάσαι από τη συγγραφή αυτού του διηγήματος;

Χαίρομαι πραγματικά που σου άρεσε. Η αγάπη μου για το metal είναι γνωστή. Γενικά στις ιστορίες μου έχω διάσπαρτες αναφορές στη μουσική, ωστόσο ποτέ δεν έγραψα κάτι που να αφορά αποκλειστικά το είδος. Μόλις μου πρότεινες να γράψω για την ψυχοπλάνη θεώρησα ότι ήταν η ιδανική ευκαιρία, καθώς η ιστορία που είχα στο μυαλό μου ταίριαζε ακριβώς με την μυθολογία που έχεις δημιουργήσει. Το χάρηκα πραγματικά γιατί αγαπάω τόσο πολύ το metal που η εμπειρία αυτή της ιστορίας ήταν μοναδική και την απόλαυσα όσο λίγες.

5) Η τελευταία σου κυκλοφορία είναι από τις εκδόσεις Bell που ανέθρεψαν όλους όσους γράφουμε τρόμο και φαντασία. Ξέρεις ότι προσωπικά το λάτρεψα! Πες μας δύο λόγια για τους ‘’Μακάριους’’, τι να περιμένει ο αναγνώστης στις σελίδες τους;

Το να βρίσκομαι στην οικογένεια της Bell ήταν για μένα ένα όνειρο ζωής, καθώς όπως είπες κι εσύ ανέθρεψαν όλους εμάς του είδους.  Και ειδικότερα τώρα που ένα από τα βιβλία για τα οποία δούλεψα πολύ, κυκλοφορεί υπό το label της Bell, του αγαπημένου μου εκδοτικού.

Οι Μακάριοι ήταν για μένα  κατά κάποιο τρόπο ένα πείραμα γιατί ήθελα να συνδυάσω σε μια ιστορία, μερικά από τα πράγματα τα οποία αγαπάω. Τον τρόμο, τους αρχαίους ελληνικούς θεούς και τα κυκλαδίτικα νησιά. Ήταν πρόκληση για μένα να συνδυαστούν όλα αυτά σε μια ιστορία, η οποία να βγάζει την ατμόσφαιρα που ήθελα καθώς τα νησιά μας κάθε άλλο παρά σκοτεινή ατμόσφαιρα βγάζουν. Εν τέλει μπορώ να πω ότι είμαι ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα καθώς πέρασα το κλίμα και όλα εκείνα που ήθελα να βγάλω μέσα από την ιστορία.

Αυτό λοιπόν που πρέπει να περιμένει ο κόσμος από τους Μακάριους είναι μια σκοτεινή ιστορία –παρόλο το κυκλαδίτικο στήσιμο– στην οποία θα συναντήσει έντονα το μυθολογικό στοιχείο και τον τρόμο να παραφυλάει σε κάθε σκοτεινή γωνιά.

6) Πέρα από τη συμμετοχή στο art project του LC DLVI, το συνεργατικό πνεύμα είναι εμφανές και σε μεγάλο κομμάτι του βιογραφικού σου. Το ‘’Στη γέφυρα των χαμένων ψυχών’’ και το ‘’metal chapters’’ είναι δύο κυκλοφορίες που γράφηκαν μαζί με τον Γιώργο Δάμτσιο, ενώ στο τελευταίο συμμετέχουν πολλά μέταλ συγκροτήματα και ένα διήγημα από τον Γκράχαμ Μάστερτον… Πώς βιώνεις την ενέργεια της κάθε συνεργασίας; Ποια τα ‘’θετικά’’  και –αν υπάρχουν- ποια τα ‘’αρνητικά’’ κατά τη δημιουργική διαδικασία;

Το να συνεργάζεσαι είναι μια μοναδική εμπειρία. Ανταλλάζεις ιδέες και κάθε φορά έχεις κάτι να κερδίσεις από τον άλλον. Με τον Γιώργο συνεργαζόμαστε εδώ και πολύ καιρό σε πολλούς τομείς, και το να κάνουμε μαζί ένα μυθιστόρημα ή μια συλλογή είναι πλέον κάτι εύκολο. Σαφώς και μετράει βέβαια το γεγονός ότι έχουμε χρόνια φιλία και η συνεννόηση μας είναι άριστη. Προκειμένου να κάνεις κάτι συνεργατικό απαιτούνται πολλές αλληλοϋποχωρήσεις  οι οποίες δεν ξέρω κατά πόσο εφικτές είναι μεταξύ ανθρώπων που δεν έχουν εξοικείωση μεταξύ τους.

7) Θα ήθελες να πεις κάτι, ή να αφήσεις κάποιο μήνυμα για κλείσιμο, για τους ακόλουθους της σελίδας;

Έχω να πω ότι η λογοτεχνία της φαντασίας είναι κάτι μοναδικό που πρέπει όλοι να ασχοληθούν είτε λίγο είτε πολύ στη ζωή τους, και επίσης ότι η δουλειά που έχεις κάνει με το όλο σύμπαν των ψυχοπλάνων είναι κάτι μοναδικό και ο κόσμος αξίζει να το δει, να το διαβάσει και να το ζήσει.

Μάριε, σ’ ευχαριστώ για τις υπέροχες απαντήσεις σου, το ενδιαφέρον σου και την υποστήριξή σου όλο αυτό τον καιρό. Να είσαι πάντα υγιής, ευτυχισμένος και εξίσου δημιουργικός σου εύχομαι, ολόψυχα!

Τον Μάριο μπορείτε να τον βρείτε στις εξής σελίδες:

https://www.facebook.com/marios.dimitriadis

https://www.goodreads.com/author/show/10476406._

http://www.mariosdimitriadis.com/

Κάποιες σκέψεις μου για το βιβλίο του ‘Αγκαλιάζοντας το έρεβος’’, μπορείτε να διαβάσετε εδώ:

https://www.goodreads.com/review/show/2545204201?book_show_action=true&from_review_page=1

Και για το ‘’Οι Μακάριοι’’, εδώ:

https://www.goodreads.com/review/show/2574181347?book_show_action=true&from_review_page=1

By | 2018-11-28T16:36:26+00:00 Νοέμβριος 28th, 2018|