lc-ey(e)-hole : Edgar Allan Poe

/, Scriptorium/lc-ey(e)-hole : Edgar Allan Poe

lc-ey(e)-hole : Edgar Allan Poe

 

a peek through the keyhole of lc dlvi

 

Κεντρική φιγούρα του Ρομαντισμού, το παιδί, μα πρωτοσύγκελος και πάπας και της γοτθικής κουλτούρας –‘’ποτέ πια’’ ανέκραξε ο κόραξ και τα ρέστα.

 

Ποίος ήτο όμως;

 

Ο Έντγκαρ Άλαν Πόε γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1809 στην Βοστώνη. Δεύτερο παιδί των ηθοποιών Ντέιβιντ και Ελίζαμπεθ Άρνολντ Χόπκινς Πόε, οπότε ψιλοκαταδικασμένο από την σύλληψη, όχι μόνο να έχει καλλιτεχνική φλέβα, μα να είναι από καλλιτεχνική μήτρα και καλλιτεχνικό σπόρο, ο σπόρος. Ο μπαμπάς όμως την κάνει το 1810 –καλλιτέχνης είσαι- και η μαμά πεθαίνει το ακόλουθο έτος. Ορφανό λοιπόν, έρχεται στην προστασία του Τζον και της Φράνσες Άλαν, από το Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια, και οι αλήτες ποτέ δε βάλανε τις τζίφρες να είναι και στα χαρτιά γιόκας τους, να ούμε.

 

Μένει μαζί τους μέχρι την ενηλικίωση και βρίσκεται σε μια συνεχή κόντρα με τον γέρο του για –τι άλλο- οικονομικούς λόγους. Κάτι χρέη εδώ, κάτι τζογαρίσματα εκεί, και πάνω που μπαίνει στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, αναγκάζεται να πάρει τα μπογαλάκια του και να φύγει μετά από ένα έτος μόλις, λόγω έλλειψης χρημάτων. Κι άλλες κόντρες με τον Τζον και τα παίρνει στην κράνα ο Έντγκαρ μας και μπαίνει στο στρατό στα 1827.

 

Και μπαμ!

 

Σε αυτή τη φάση ξεκινάει να γράφει και βγάζει την ανώνυμη συλλογή ‘’Ταμερλάνος και άλλα ποιήματα’’ το ίδιο έτος, με το όνομα στο εξώφυλλο να λέει μονάχα ‘’ένας Βοστωνέζος’’. Το ’29 πεθαίνει η Φράνσες, τα βρίσκει για λίγο με τον πατριό του, μα του ανακοινώνει: ‘’Μάγκα μου, καλαμαράς θα γίνω, deal with it!’’ και ο Τζον Άλαν ρίχνει μαύρη πέτρα και δεν ξαναβλέπονται ποτέ.

 

Το παλικάρι μας λοιπόν, το γυρνάει στη πρόζα και για τα επόμενα χρόνια όποιο περιοδικό -τον δέχεται- και πατρίς και γίνεται ιδιαίτερα γνωστός για το ύφος του στις λογοτεχνικές κριτικές. Πάει Βαλτιμόρη, πάει Φιλαδέλφεια, πάει Νέα Υόρκη και στα 1836, σταματά το τούρ, τσιμπά το παιδοφιλικό βανάκι του (αλογοκίνητο φυσικά) και παντρεύεται την Βιργινία Κλεμ, την δεκατριάχρονη ξαδέλφη του. Οκ, άλλες εποχές, άλλα έθιμα, but still… kinda creepy boiiii!!!

 

Τον Ιανουάριο του 1845 σκάει ‘’το Κοράκι’’ και γίνεται η απόλυτη επιτυχία που τον έχει στοιχειώσει μέχρι και σήμερα, μα η Βιργινία αρπάζει ξώφαλτσα μια φυματιωσούλα –‘’βρε καλό μου, βρε γλυκό μου, μη φτύνεις αίμα βρε, όλα καλά θα πάνε, έχεις τον Εντγκαράκο σου’’- που τελικά από το κρεβάτι την οδηγεί στο μνήμα δύο έτη μετά.

 

Έκτοτες… τι ‘’έκτοτες’’ δηλαδή, δύο χρόνια του μείνανε του ανθρώπου! Νεκρός βρέθηκε στις 7 Οκτωβρίου του 1849 στη Βαλτιμόρη, με άγνωστα αίτια θανάτου.  Από χολέρα και ναρκωτικά, μέχρι καρδιακό και λύσσα έγραψαν ανά καιρούς, μα δεν είναι εκεί το θέμα!

 

Ο Έντγκαρ επηρέασε με το έργο του την παγκόσμια λογοτεχνία, τη μουσική, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και μέχρι και σε κουκλάκια θα τον βρείτε στις μέρες μας. Αλίμονο, ο Μπάρτον, πήρε τις σακούλες από το μουτράκι του και το έκανε χαρακτηριστικό του ύφους του, σχεδόν σε κάθε ταινία! Τα σπίτια που έζησε πλέον είναι μουσεία που τιμούν την μνήμη του. 40 χρόνια έζησε το άτομο και όχι μόνο καθόρισε το είδος με τα διηγήματά του, μα είναι και ο μπαμπάς των ντετεκτιβίστικων ιστοριών και ήταν και ο πρώτος Αμερικάνος που κατάφερε να ζήσει μόνο από το γράψιμο!

 

Οπότε καταλαβαίνετε, πιστεύω, γιατί ήταν η πρώτη αναφορά του πρώτου βιβλίου. Ας υψώσουμε ένα ποτηράκι αψέντι στην θύμησή του, κι αν νιώσατε άβολα, μην ξεχνάτε… κοιτάξατε μέσα από την κλειδαρότρυπα!

By | 2019-03-13T19:19:48+00:00 Μάρτιος 13th, 2019|