lc-ey(e)-hole : Lenore Corpse

/, Scriptorium/lc-ey(e)-hole : Lenore Corpse

lc-ey(e)-hole : Lenore Corpse

a peek through the keyhole of lc dlvi

 

Ο λόγος που άργησε να πάρει μπρος η συγκεκριμένη στήλη ήταν αυτό το άρθρο. Τα επόμενα, όπως θα δείτε, είναι ψιλό-περίπατος για έναν γραφιά. Ειδικά με το όριο που μου έχω θέσει. Μα πώς να χωρέσεις σε μία σελίδα –αυτό είναι το όριο- όλα όσα νιώθεις για πιθανότατα τον αγαπημένο σου χαρακτήρα;

 

Δε θα μπω σε λεπτομέρειες για την δράση των βιβλίων ή την εμφάνισή της Λενόρ ή το παρελθόν και το μέλλον της, θα πω όμως δύο λόγια για την έμπνευση και τις σκέψεις πίσω από τις λέξεις των βιβλίων. Θα δούμε ανάμεσα στις γραμμές -αυτός είναι και ο χαρακτήρας της στήλης.

 

Όταν ξεκινάω να γράψω ένα βιβλίο λοιπόν, το σκέφτομαι σαν να κοιτώ από απόσταση έναν πίνακα: θέλω να το διατρέχει μια συγκεκριμένη αισθητική. Την υπόθεση συνήθως την έχω ολοκληρώσει στο κεφάλι μου, οπότε ψάχνω τον φωτισμό ή τα χρώματα αν θέλετε. Για το πρώτο βιβλίο, στο νου μου κυριαρχούσε το γαλάζιο/γκρίζο και τα κινήματα του ρομαντισμού και του νεογοτθικού illustration (στο δεύτερο το κόκκινο/πορτοκαλί, ο συμβολισμός και το dada, μα θα τα πούμε πολύ πιο μετά αυτά).

 

Το επόμενο πράγμα που κοιτάω είναι να μην είναι ‘’κούφια’’ η φαντασία. Για εμένα η φαντασία ήταν/είναι/θα είναι πάντα το πιο δυνατό σύμβολο. Δεν αντέχω τους χαρακτήρες που είναι απλά ένα ζευγάρι μάτια που αντικρίζουν ένα μάτσο θαύματα και αυτά δεν έχουν ουσιαστικό αντίκτυπο μέσα τους ή δεν τα αποδομούν ούτε οι ίδιοι ούτε ο αναγνώστης. Οπότε καθετί που δημιουργεί η Λενόρ έχει λόγο ύπαρξης.

 

Η ίδια η Λενόρ όμως; Τι συμβολίζει;

 

Για εμένα η Λενόρ είναι ο ανθρωπομορφισμός και η προσωποποίηση της Τέχνης. Στο πρώτο βιβλίο, δρα κυρίως συναισθηματικά, δίχως να πολυξέρει τι κάνει ή γιατί το κάνει, είναι μια απλή περιπέτεια. Όσο όμως θα προχωρούν τα βιβλία, θα ωριμάζει –όμοια με την δημιουργική διαδικασία- αργά αλλά σταθερά. Πάντα παθιασμένη, εγωκεντρική, κακομαθημένη, με μία εφηβική σχεδόν ανάγκη να είναι το κέντρο του κόσμου και έναν παιδικό και αθώο ενθουσιασμό για ό,τι μπορεί να την εμπνεύσει. Είτε η κινητήριος δύναμη είναι ο έρωτας είτε η οργή, θα δώσει όλο της το είναι στις δημιουργίες της, σαν πραγματική καλλιτέχνιδα.

 

Αυτός είναι ουσιαστικά ο πυρήνας της Λενόρ Κορπς. Όλα όσα μαθαίνω σχετικά με την Τέχνη, μπαίνουν στον χαρακτήρα και την ψυχοσύνθεσή της, σα να είναι a priori γνώσεις της. Εξ ου και το όνομα του art project είναι το όνομά της. Το όριο που έθεσα όμως τελειώνει και αυτό ήταν το έβδομο χέρι! Έδωσα, πιστεύω, το ζουμί των προηγούμενων έξι, καθώς και των σκέψεων που έχω για εκείνη τα τελευταία 4 χρόνια επί μονίμου βάσεως 24/7. Οπότε η κορυφή του παγόβουνου και η κατακλείδα, κυρίες και κύριοι, είναι η εξής:

 

για εμένα, Λενόρ = Τέχνη!

By | 2019-03-06T14:59:28+00:00 Μάρτιος 6th, 2019|